رشد تولید در صنعت فولاد جهان پس از جبران کامل خسارتهای دوره بحران با رشد ۱۵ درصدی، در سال ۲۰۱۱ به ۶.۸ درصد کاهش یافت. در مقایسه با سالهای گذشته، مشاهده میشود که تأثیر چین در رشد صنعت فولاد جهان همچنان رو به کاهش است. رشد تولید فولاد چین پس از رشد مداوم ۲۰ درصدی در دهه ۲۰۰۰ میلادی، در دو سال گذشته به سطوح ۹ تا ۱۰ درصد محدود شده است.
در مقایسه با سال ۲۰۱۰، تولید کشورهای ژاپن و اسپانیا با کاهش همراه بوده و نرخ رشد ایالات متحده، هند، روسیه، آلمان، اوکراین، برزیل و فرانسه کمتر از میانگین جهانی ماند. در حالی که رشد جهانی تولید فولاد خام از ۱۵ درصد به ۶.۸ درصد در سال ۲۰۱۱ کاهش یافت، ترکیه با دستیابی به رشد ۱۷ درصدی، نرخ رشدی ۲ درصد بالاتر از سال ۲۰۱۰ را ثبت کرد. ترکیه با این نرخ رشد که تقریباً دو برابر رشد کلی اقتصاد کشور بود، رتبه اول رشد را در میان ۳۰ تولیدکننده بزرگ فولاد جهان به دست آورد.
تولید
تولید فولاد خام ترکیه در سال ۲۰۱۱ به رکورد بیسابقه ۳۴.۱ میلیون تن رسید که نشاندهنده افزایش ۱۷ درصدی نسبت به سال گذشته است. به لطف این عملکرد خیرهکننده که بالاترین نرخ رشد در بین برترین تولیدکنندگان فولاد جهان است، تولید فولاد خام ترکیه ۳۲.۲ درصد از تولید پیش از بحران در سال ۲۰۰۷ فراتر رفت. از این حیث، ترکیه پس از چین، هند و کره جنوبی، چهارمین کشوری بود که توانست تولید خود را فراتر از دوران پیش از بحران ببرد. این در حالی است که تولید کشورهای اسپانیا، فرانسه، اوکراین، ایالات متحده، ژاپن، آلمان، ایتالیا و روسیه هنوز به سطوح پیش از بحران بازنگشته است.
تولید شمش (بیلت) ترکیه در سال ۲۰۱۱ با ۱۱.۸ درصد رشد به ۲۴.۴ میلیون تن رسید. همچنین با راهاندازی و بهرهبرداری از ظرفیتهای جدید، تولید اسلب (تختال) پس از رشد ۵۳ درصدی در سال ۲۰۱۰، با رشد چشمگیر ۳۳ درصدی دیگر مواجه شد و به ۹.۷ میلیون تن رسید.
از آنجایی که سرمایهگذاریهای جدید در بخش فولاد تماماً بر روش کوره قوس الکتریکی (EAF) متمرکز بوده است، این کورهها عامل اصلی ۸۸ درصد از افزایش ۴.۹۶ میلیون تنی کل تولید فولاد خام کشور بودهاند. تولید فولاد خام کورههای قوس الکتریکی با ۲۰.۹ درصد افزایش به ۲۵.۲۸ میلیون تن رسید، در حالی که رشد تولید در روش کوره اکسیژنی باز (BOF) در حد ۷.۲ درصد باقی ماند و رقم ۸.۸۳ میلیون تن را ثبت کرد.
ظرفیت
ظرفیت تولید فولاد خام ترکیه با افزایش ۱۰ درصدی در سال ۲۰۱۱، از ۴۲.۷ میلیون تن در سال ۲۰۱۰ به مرز ۴۷ میلیون تن رسید. با این حال، نرخ بهرهبرداری از ظرفیت که در سال ۲۰۰۹ به زیر ۷۰ درصد سقوط کرده بود و در سال ۲۰۱۰ به ۷۱ درصد رسیده بود، در سال ۲۰۱۱ بهبود یافت و به ۷۶ درصد رسید.
تولید و مصرف فولاد نهایی
کل تولید فولاد نهایی ترکیه در سال ۲۰۱۱ با ۲۱.۵ درصد افزایش نسبت به سال قبل، از ۲۶.۳۰ میلیون تن به ۳۱.۹۴ میلیون تن رسید. این نرخ رشد حتی از رشد ۱۷ درصدی تولید فولاد خام نیز فراتر رفت. به پشتوانه ظرفیتهای جدید، بیشترین نرخ رشد تولید در بخش محصولات تخت مشاهده شد که با افزایش ۳۶.۹ درصدی به ۹.۰۸ میلیون تن رسید. تولید مقاطع طویل نیز با ۱۶.۳ درصد افزایش از ۱۹.۶۷ میلیون تن به ۲۲.۸۷ میلیون تن رسید. محصولات طویل ۷۱.۶ درصد از کل تولید فولاد نهایی در سال ۲۰۱۱ را به خود اختصاص دادند، در حالی که سهم محصولات تخت ۲۸.۴ درصد بود. در سال ۲۰۱۱، کل تولید فولاد نهایی ترکیه ۵.۶۴ میلیون تن رشد داشت که بخش محصولات تخت مسئول ۵۷ درصد از این توسعه بود.
مصرف ظاهری فولاد نهایی در ترکیه در سال ۲۰۱۱ با ۱۴.۱ درصد افزایش نسبت به ۲۳.۶۰ میلیون تن، به ۲۶.۹۳ میلیون تن رسید. در حالی که مصرف محصولات طویل (که عمدتاً در صنعت ساختمان استفاده میشود) با ۱۷.۷ درصد افزایش به ۱۳.۷۲ میلیون تن رسید، مصرف محصولات تخت (که بیشتر در صنایع خودروسازی، ماشینسازی و لوازم خانگی کاربرد دارد) با ۱۰.۶ درصد رشد به ۱۳.۲ میلیون تن دست یافت. در سال ۲۰۱۱، مقاطع طویل ۵۱ درصد و محصولات تخت ۴۹ درصد از کل مصرف ۲۶.۹۳ میلیون تنی فولاد کشور را شامل شدند.
علاوه بر این، در پی جهش پرقدرت تولید، نسبت تولید به مصرف محصولات تخت در ترکیه از ۴۰ درصد در سال ۲۰۰۵ به ۶۹ درصد در سال ۲۰۱۱ افزایش یافت. این نسبت در مقاطع طویل که در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۷۴ درصد بود، پس از رسیدن به نقطه اوج ۲۱۵ درصدی در سال ۲۰۰۸، در سال ۲۰۱۱ به ۱۶۷ درصد کاهش یافت.
اقتصاد ترکیه
با وجود عدم قطعیتها در اقتصاد جهانی، ناآرامیهای اجتماعی در برخی کشورهای خاورمیانه و تشدید بحران بدهی در اتحادیه اروپا، سال ۲۰۱۱ سالی بود که اقتصاد ترکیه توانست به نرخ رشد بالایی دست یابد. با وجود اینکه نگرانیها از روندهای اقتصاد جهانی هر از گاهی بازارها را تحت تأثیر قرار میداد، اقتصاد ترکیه به لطف رشد اقتصادی بالا و تداوم انضباط مالی، جایگاه پیشرو خود را در میان کشورهای در حال توسعه و اقتصادهای اتحادیه اروپا حفظ کرد.
اقتصاد ترکیه در سه فصل اول سال به نرخ رشد ۹.۶ درصدی دست یافت. نرخ تورم سال را با ارقام دو رقمی به پایان رساند؛ به طوری که شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) معادل ۱۳.۳۳ درصد و شاخص قیمت مصرفکننده (CPI) معادل ۱۰.۴۵ درصد رشد داشتند. این رشد شتابان به کاهش نرخ بیکاری به حدود ۹.۱ درصد تا نوامبر ۲۰۱۱ کمک شایانی کرد.
صادرات ترکیه با رسیدن به ۱۳۵ میلیارد دلار (رشد ۱۸.۵ درصدی) و واردات با رسیدن به ۲۴۱ میلیارد دلار (رشد ۲۹.۸ درصدی)، کسری تجارت خارجی کشور را با جهش ۴۷.۷ درصدی به ۱۰۵.۹ میلیارد دلار رساند. این افزایش شدید در کسری تجاری منجر به رشد ۶۱ درصدی کسری حساب جاری و رسیدن آن به ۷۷.۹ میلیارد دلار شد.
صادرات
کل صادرات آهن و فولاد ترکیه (شامل مصنوعات و لولههای فولادی) با ۵.۳ درصد افزایش وزنی و ۲۵.۲ درصد افزایش ارزشی، به ۱۸.۵۴ میلیارد تن به ارزش ۱۶.۶۳ میلیارد دلار رسید. صادرات محصولات نیمهساخته فولادی (شمش) در سال ۲۰۱۱ با کاهش شدید ۳۴.۳ درصدی به ۲.۴۵ میلیون تن رسید.
چشمگیرترین رشد صادرات به دلیل افزایش ظرفیت تولید در بخش محصولات تخت رخ داد که با رشد ۵۱ درصدی در تناژ به ۲.۳ میلیون تن و با افزایش ۶۵ درصدی در ارزش به ۱.۹۴ میلیارد دلار رسید. صادرات مقاطع طویل که به طور سنتی بزرگترین گروه صادراتی صنعت فولاد ترکیه است، با ۱۴ درصد افزایش به ۱۰.۵ میلیون تن و با ۳۸ درصد افزایش به ۷.۳۶ میلیارد دلار دست یافت. بدین ترتیب، سهم محصولات نیمهساخته در کل صادرات فولاد ترکیه از ۲۱ درصد به ۱۳ درصد کاهش یافت، در حالی که سهم محصولات تخت از ۹ درصد به ۱۲ درصد و سهم مقاطع طویل از ۵۲ درصد به ۵۷ درصد ارتقا یافت.
از نظر جغرافیایی، به دلیل بیثباتیهای اجتماعی و سیاسی، بیشترین کاهش صادرات در خاورمیانه و شمال آفریقا رخ داد. صادرات فولاد ترکیه به خاورمیانه و منطقه خلیج فارس به عنوان بزرگترین بازار هدف، با ۱۳.۶ درصد کاهش به ۶.۳۶ میلیون تن افت کرد. صادرات به شمال آفریقا نیز با ۲۷.۵ درصد کاهش به ۱.۵۶ میلیون تن رسید و این منطقه را به رتبه سوم بازارهای صادراتی عقب راند. در سال ۲۰۱۱، اتحادیه اروپا به لطف عملکرد قوی در نیمه اول سال، با رشد ۵۹ درصدی و جذب ۲.۲۸ میلیون تن به دومین بازار بزرگ صادرات فولاد ترکیه تبدیل شد.
واردات
اگرچه کل واردات فولاد ترکیه با کاهش ۳.۳ درصدی در تناژ به ۱۰.۶۸ میلیون تن رسید، اما ارزش فولاد وارداتی به دلیل افزایش مستمر سطح قیمتهای پایه با ۱۸.۵ درصد افزایش به ۱۱.۸۲ میلیارد دلار رسید.
به دلیل رشد ۳۷ درصدی تولید داخلی، محصولات تخت بیشترین میزان کاهش واردات را تجربه کردند. کل واردات محصولات تخت با ۵.۹ درصد کاهش وزنی به ۶.۴۳ میلیون تن رسید، اما ارزش آن با ۱۱.۸ درصد افزایش به ۶.۳۶ میلیارد دلار رسید. علیرغم اینکه ترکیه خود یکی از بزرگترین صادرکنندگان مقاطع طویل در جهان است، واردات این محصولات نیز با رشد غیرمنتظره ۱۳.۲ درصدی به ۱.۳۶ میلیون تن رسید. علاوه بر این، رشد ۲۱ درصدی واردات لوله و تیوب فولادی و رسیدن آن به ۳۶۶,۰۰۰ تن از دیگر تحولات برجسته واردات بود.
از نظر مناطق وارداتی، اتحادیه اروپا با صادرات ۴.۲۲ میلیون تن فولاد به ترکیه در صدر جدول باقی ماند و پس از آن کشورهای مستقل مشترکالمنافع (CIS) با ۴.۱۳ میلیون تن قرار گرفتند. اتحادیه اروپا ۴۲.۵ درصد و کشورهای مستقل مشترکالمنافع ۴۱.۵ درصد از کل واردات فولاد ترکیه را تامین کردند و بدین ترتیب ترکیه ۸۴ درصد از نیاز وارداتی خود را از این دو منطقه تامین کرد.
تراز تجاری بخش فولاد
نسبت صادرات به واردات ترکیه از ۱۳۳ درصد در سال ۲۰۱۰ به ۱۴۱ درصد در سال ۲۰۱۱ ارتقا یافت. صادرات خالص فولاد ترکیه از نظر وزنی از ۶.۵۵ میلیون تن به ۷.۸۶ میلیون تن و از نظر ارزشی از ۳.۳۱ میلیارد دلار به ۴.۸۱ میلیارد دلار افزایش یافت. کسری تجاری فولاد با اتحادیه اروپا با ۱۱.۴ درصد کاهش نسبت به سال قبل به ۲.۶۲ میلیارد دلار رسید، در حالی که کسری تجاری با کشورهای مستقل مشترکالمنافع (CIS) با ۱۰.۲ درصد افزایش به ۲.۸۷ میلیارد دلار رسید.
ضایعات آهن
به دلیل رشد ۵ میلیون تنی تولید فولاد خام در سال ۲۰۱۱، مصرف کل ضایعات آهن در ترکیه نیز با ۲۲ درصد رشد، از ۲۵.۲۶ میلیون تن به ۳۰.۷۹ میلیون تن افزایش یافت. هرچند که تولید فولاد خام ۱۷ درصد افزایش یافته بود و مصرف ضایعات در کورههای قوس الکتریکی رشد ۲۰.۹ درصدی داشت، اما به دلیل افزایش تولید ضایعات در بازار داخلی، واردات ضایعات آهن تنها ۱۱.۸ درصد رشد کرد. سهم ضایعات وارداتی در کل مصرف ترکیه از ۷۶ درصد در سال ۲۰۱۰ به ۷۰ درصد در سال ۲۰۱۱ کاهش یافت که باعث شد سهم ضایعات داخلی به حدود ۳۰ درصد افزایش یابد. صنعت فولاد ترکیه در این سال ۲۱.۴۶ میلیون تن ضایعات وارداتی و ۹.۳ میلیون تن ضایعات داخلی مصرف کرد.
با وجود کاهش ۶.۴ درصدی واردات ضایعات از اتحادیه اروپا و رسیدن آن به ۹.۹ میلیون تن، این اتحادیه همچنان بزرگترین تامینکننده ضایعات ترکیه با سهم ۴۶ درصدی در سال ۲۰۱۱ بود. واردات ضایعات از ایالات متحده با ۳۶ درصد رشد به ۵.۸۲ میلیون تن رسید و روسیه با رشد ۵۱ درصدی و صادرات ۲.۳۳ میلیون تن ضایعات به ترکیه در جایگاه سوم قرار گرفت.
پیشبینیها
انتظار میرود تولید فولاد خام ترکیه با رشد ۱۱ درصدی به حدود ۳۸ میلیون تن برسد. مصرف فولاد نیز ۸ درصد افزایش خواهد یافت. پیشبینی میشود پروژههای نوسازی شهری و طرحهای زیربنایی برنامهریزیشده، علیرغم برخی کندیهای ناشی از نگرانیهای اقتصاد جهانی، همچنان به حمایت از رشد اقتصادی ترکیه و در نتیجه مصرف فولاد ادامه دهند. ظرفیتهای تولید جدید نه تنها از ایجاد صنایع مصرفکننده فولاد حمایت میکنند، بلکه موجب جایگزینی واردات خواهند شد.
بسته به بهرهبرداری از ظرفیتهای جدید و میزان فعالیت در بازار داخلی، تولید فولاد پتانسیل فراتر رفتن از سطوح پیشبینیشده را داراست. پیشبینی میشود کاهش تقاضا در بازارهای صادراتی و تداوم جایگزینی واردات در محصولات تخت، همچنان از فروش داخلی صنعت فولاد ترکیه حمایت کند. از آنجایی که صنعت فولاد ترکیه فرصت استفاده کارآمدتر از بازار داخلی خود را دارد، رشد تولید فشاری بر این صنعت وارد نخواهد کرد و هرگونه گشایش در بازارهای صادراتی، محرک بیشتری برای رشد تولید خواهد بود. با وجود عدم قطعیتها در اقتصاد جهانی، انتظار میرود سطوح قیمت فولاد در سال ۲۰۱۲ همگام با هزینههای ورودی و تقاضا، روند صعودی خود را حفظ کند.